نوشته اصلی توسط Pedram

سلام

اوناییکه می گن خدا عادله , نظرشون در مورد بچه های ناقص الخلقه چیه؟

خداوند نمى‏ خواهد هيچ نوزادى ناقص‏الخلقه به دنيا بيايد، اين گونه نوزادان در اثر اشتباهات والدين (به صورت عمدى يا سهوى) به دنيا آمده‏اند كه از نظر پزشكى نيز بسيارى از اين عوامل شناخته شده است.

اگر سؤال شود كه چرا خداوند اشتباهات آنان را جبران نمى ‏كند؟ در پاسخ مى‏ گوييم: خداوند آفرينش را بر اساس حكمت و علل و اسباب آفريده و اگر بخواهد با قدرت خود اشتباهات ما را در طبيعت اصلاح كند، بايد نظام آفرينش را به هم بزند.

مثلاً؛ جاذبه براى زمين يك حكمت و ارزش است. اين جاذبه است كه سبب بارش باران مى‏شود. حال اگر بگوييم به خاطر سقوط كودكى يا انسانى يا هواپيمايى، جاذبه را از زمين بگيريم، علاوه بر از هم پاشيدن نظام خلقت، چه بركاتى را بايد از دست بدهيم. مانند اين است كه دانش‏آموزى در امتحان جغرافى، مكان كوه هيماليا يا اقيانوس اطلس را اشتباه نوشته باشد، آيا خداوند بايد جاى كوه و اقيانوس را عوض كند؟!

اگر ظالمى سنگى را به صورت مظلومى پرتاب كرد، آيا خداوند بايد قبل از رسيدن سنگ به صورت او، سنگ را پنبه كند يا صورت او را ضربه ناپذير كند؟!

اگر كسى را در زمستان به داخل استخر آب سردى هُل داديم، خداوند بايد آب استخر را گرم كند؟

اگر مسافرى راه شهرى را به اشتباه رفت، آيا خداوند بايد شهر را جابجا كند؟!

كسانى كه توقّع دارند خداوند از قدرت خودش خلاف‏ هاى عمدى و سهوى انسان‏ها را جبران كند، اگر كمى فكر كنند، خواهند فهميد كه نتيجه‏ ى اين توقّع آن است كه هيچ چيز در جاى خود نباشد و يك نظام هرج و مرجى به وجود آيد و همه چيز در هر لحظه در حال تغيير و تحوّل باشد و قدرت تدبير و برنامه ‏ريزى از عقلا گرفته شود.

پيدايش افراد ناقص الخلقه علاوه بر مسأله امتحان و آزمايش تابع نظام ضروري علت و معلولي است كه نظامي ذاتي و تكويني است و تخلف ناپذير است، ضمن آنكه آزمايشي نيز براي خود فرزند و والدين مي باشد; هم چنان كه فرزند سالم نيز امتحان و آزمايش است.

در اين روند نيز به كودك ظلمي نشده است; زيرا همه انسان ها در اين دنيا در بوته آزمايشند، به اين معنا كه خداوند به هر يك ابزارهايي جهت تلاش و عمل براي تكامل نهايي عطا فرموده و اين دنيا را مقدمه اي براي رسيدن به سعادت جاوداني قرار داده است و در محاسبه قيامت، كنش هاي هر كس را به تناسب امكانات، ابزارها و نعمتهايي كه در دنيا عطا فرموده خواهد سنجيد و نسبت به محروميت ها و دشواري هايي كه شخص در اين جهان تحمل نموده و نسبت به آن شكر و صبوري پيشه كرده است، درجات عظيمي عطا خواهد نمود، به گونه اي كه ديگران آرزو خواهند كرد كه:

اي كاش در دنيا آن دشواري ها، ناملايمات و محروميت ها را مي كشيديم و اكنون از ثمرات شيرينش بهره مند مي شديم.

از نـظـر فـقـه اسـلامـی, اصـل در خـلـقـت صـحـت و تندرستی است و نقص و مرض بر خلاف اصل نخستين می باشد . بـرای هـمـيـن جـهت, اصل نخست در كالای فروشیی اين است كه بی عيب ونقص باشد, هر چند صحت در متن قرارداد نوشته نشود و يا به زبان نيايد.

قرآن مجيد در بيان آفرينش انسان يادآور می شود كه او را به تدريج به قله تكامل می رساند , چنانكه می فرمايد: (ثم انشاناه خلقا آخر فتبارك اللّه احسن الخالقين) (1). آنگاه او را به عالی ترين آفرينش درآورد, برتر است خدا كه بهترين آفرينندگان است. قـرآن, در مـورد ديـگر يادآور می شود كه خدا انسان را به بهترين وضع و شكل آفريده است: لقد خلقنا الانسان في احسن تقويم (2). ما انسان را به بهترين شكل آفريديم. اين آيات می رساند كه اصل در آفرينش انسان, بی نقص و بی عيب بودن است.

و اگر انسانی فاقد چنين كمال می گردد, وجود او استثنائی است كه بر قانون خلقت وارد می شود. بـار ديـگـر قـرآن يادآور می شود كه خداوند انسانها را از شكم مادران بيرون می آورد, در حالی كه كوچكترين آگاهی ندارند و آنان را از طريق ابزار شناخت مانند چشم وگوش و دل با جهان خارج آشـنـا می سازد و از اين طريق معلوماتی را به دست می آورد: (و اللّه اخرجكم من بطون امهاتكم لا تعلمون شيئا و جعل لكم السمع و الابصار والافئده لعلكم تشكرون) (3).

خداوند شماها را از شكم مادران بيرون آورد در حالی كه چيزی نمی دانستيد و برای شما گوش و چشم و دل قرار داد تا سپاسگزار باشيد. اين آيه تلويحا می رساند كه اصل نخست در آفرينش انسان, وجود چنين ابزارها است. و اگر انسان فاقد چنين ابزارها گشت, طبعا استثنائی در خلقت است. قرآن انسان را به عنوان عالی ترين قدرتمند كه بر زمين و دريا تسلط دارد, معرفی می كند: (و لقد كرمنا بني آدم و حملناهم في البر و البحر و رزقناهم من الطيبات وفضلناهم علی كثير ممن خلقنا تفضيلا) (4).

ما به فرزندان آدم برتری بخشيديم. و آنان را بر بيابان و دريا مسلط ساختيم واز پاكيزه ها روزی داديم. و بر بسياری از آنچه كه آفريده ايم برتری بخشيديم.
اين گونه آيات كه بيانگر موقعيت بلند انسان از نظر جسم و تن و روح و روان است , می رسانند كه انـسان های ناقص الخلقه كه كمبودی بر تن و يا روان دارند, ازضايعات خلقت و به گونه ای تخلف از قـانون آفرينش به شمار می روند كه خدای عزوجل طراح آن می باشد , و هرگز برنامه خلقت بر اساس نقص و كمبود نبوده است و هر نوع پديده ای بر خلاف كمال, جنبه ثانوی و استثنائی دارد.

1. سوره مومنون، آیه 15.
2. سوره تین، آیه 5.
3. سوره نحل، آیه 81.
4.سوره اسراء، آیه 73.

نوشته اصلی توسط Pedram

سلام
اوناییکه می گن خدا عادله , نظرشون در مورد بچه های ناقص الخلقه چیه؟

به این سوال قدیمی پاسخ های متفاوتی داده شده است که یکی از آن ها پاسخی است که ایدی معرفت زحمت آن را کشیدند من هم در این جا به یکی از پاسخ های دیگر اشاره می نمایم:
درباره‏ي علت تفاوت‏ها در ميان افراد بشر و نيز پيدايش انسانهاي ناقص الخلقه و ارتباط آن با خداوند، بايد به نكات زير توجه كنيد:
1. خداوند، عالم هستي را بر اساس نظام علت و معلول (اسباب و مسببات) استوار كرده است. هيچ پديده‏اي بدون علت به وجود نمي‏آيد، هر آنچه در عالم هستي محقق مي‏شود ناشي از علت و سبب خاصي است.
آتش علت سوزاندن است، پيدايش درخت ميوه معلول قرار گرفتن نهال درون خاك با شرايط و كيفيت خاص و آب و هواي مناسب و غيره است. پيدايش انسان سالم و زيبا نيز معلول يك سلسله اموري است همچون شرايط خاص هنگام انعقاد نطفه، كيفيت تغذيه مادر در هنگام بارداري نوع مواد و غذاها و داروهاي مصرفي هنگام بارداري، حركات فيزيكي مادر در هنگام بارداري و غيره مي‏باشد هر يك از امور فوق در پيدايش نوزاد سالم و زيبا مؤثر است. بينا و نابينا تولد يافتن يك فرد لازمه‏ي حتمي مجموعه‏ي علل و عواملي است كه در به وجود آمدن وي مؤثر بوده‏اند.
2. اين اراده‏ي حكيمانه‏ي خداوند كه تحقق هر پديده‏اي را معلول علت خاصي قرار داده است، موجب قوام زندگي موجودات و از جمله انسان است اگر اصل علّيت بر جهان هستي حكمفرما نبود ما هيچ كاري نمي‏توانستيم انجام دهيم و هيچ تصميمي براي انجام كاري نمي‏توانستيم بگيريم. در آن صورت، پديد آمدن هر چيزي از هر امر نامربوطي ممكن و محتمل مي‏بود. به تعبير معروف، اگر قانون عليت نبود، سنگ روي سنگ نمي‏ايستاد.
3. لازمه‏ي نظام علت و معلولي حاكم بر جهان هستي، تحقق پديده‏ها به دنبال علت آنهاست. يعني همان گونه كه بر اساس نظام علت و معلولي، استفاده‏ي بيمار عفوني از آنتي‏بيوتيك موجب سلامت يافتن و بهبود بيمار است،
استفاده از اين دارو در هنگام بارداري بر روي جنين اثر مي‏گذارد و موجب اخلال در آن و ناقص‏الخلقه شدن نوزاد خواهد شد. همان گونه كه قانون جاذبه زمين موجب آسايش انسانها و ساختن بناهاي مرتفع و زندگي و حركت بر روي كره زمين است، قانون جاذبه باعث مي‏شود كه اگر كسي از ارتفاع بپرد، با زمين برخورد كند و بميرد. همان طور كه آتش علت سوزاندن است و براي انسان منافعي مانند روشن كردن كوره‏هاي ذوب آهن و يا پختن غذا دارد، اگر اين آتش به خانه يا بدن انسان برسد علت و سبب سوزاندن و از بين رفتن آنها مي‏شود و...
4. اينكه همه‏ي آنچه را در جهان هستي رخ مي‏دهد به خداوند استناد مي‏دهيم از جمله تولد نوزاد را بدين جهت است كه خداوند است كه جهان را بر اساس نظام علت و معلول و اسباب و مسببات استوار كرده و هم اوست كه به علّت، وجود و قدرت تأثيرگذاري را داده است و هر آن و هر لحظه وجودِ علت و قدرت تأثيرگذاري آن، از خداوند و وابسته و قائم به اوست. بنابراين پيدايش افراد ناقص الخلقه مستند به علل و اسباب خاص آن است و هيچ منافاتي با مسأله عدالت الهي ندارد.
براي آگاهي بيشتر ر.ك: عدل الهي، شهيد مطهري، بحث راز تفاوت‏ها