نكته اي كه برام عجيب بود در فيلم اين بود كه مقام، ارزش انساني را هم از بين ميبرد،در كدامين مكتب مادر بي ارزش است؟ولي جالب بود ملكه يه كشور طوري مينشيند ومادرش جلوي او كرنش ميكند كه اينگار نه اينگار كه مادرش هست،با بقيه هيچ فرقي ندارد.

با اينكه در اين فيلم خيلي احساسات وعاطفه را برجسته كردند،ولي ملكه ومادرش هيچ رابطه عاطفي با هم ندارند.

واز طرفي امپراطور هم ....اين خيلي بد است،كه امپراطور يه مملكتي رابطه صحيح با مردم نتواند نشان بدهد، هر كشوري قانوني دارد وبراي ازدواج قوانيني وضع كرده است ،ولي در رابطه دونگ یی و امپراطور كدام رابطه برقرار است؟

امپراطور وقتي با همسرش مينشيند وحرف ميزند ،خيلي رسمي هست،ولي با دونگ يي خيلي راحت است،واين يعني خانواده براي امپراطور هيچ ارزشي ندارد،ودنبال ...خودش هست،وفيلم را طوري طراحي كردند ،كه همه بينندگان اين رابطه غير قانوني را قبول بكنن وطرفدار دونگ يي باشند ومخالف ملكه

ولي مديريت بحران را زيبا بيان نموديد،ممنون از اين نكنه سنجي شما كه داريد.

یکی از نکاتی که در این سریال به آن بسیار پرداخته شده است، موسیقی متنی است که در روند فیلم به کار می رود.
وقتی صحنه کمی مرموزانه می شود، از موسیقی ای متناسب استفاده شده و این موسیقی کمی از حالت عدم تعادل و ریتم عادی، برخوردار است. نمونه این موسیقی در ابتدای فایل dongi- 7 است.

وقتی صحنه های فرار کردن دونگ یی از دست کسانی که می خواهند او را بکشند را نشان می دهد، از موسیقی با صدای بلند و طبل و خواندن گروه های اپرا به صورت محکم و تکه تکه و ضرب زدن استفاده می شود. ضرب زدن ها، تنظیم کننده نفس های مخاطب و نیز ضربان قلب مخاطب هست و با تند کردن ضرب، و محکم زدن آن، روحیه هیجان و اضطراب را به مخاطب و قلب او منتقل می کنند و با هماهنگی این ضرب ها با ضربان قلب، او را در موقعیت فیلم قرار می دهند. نمونه این موسیقی ، در فایل dongi- 2 است که در حال فرار است.

وقتی دونگ یی یا چونسو به دوران قبلی و خاطراتشون فکر می کنند، یا به یاد پدر و برادر دونگ یی می افتند، موسیقی فیلم بسیار آرام ، با خواندن لا لا گفتن هایی که از خواننده صدای زیر(زن) استفاده شده و استفاده از نواختن پیانو با ریتمی بسیار آرام استفاده می شود.

اغلب، موسیقی این بخش، حالت کشیده هم دارد. لـــــــــــــــــــا لا لـــــــــــا .. به این صورت کشیده می شود.. و با خود، حالت غمگینی و گریه و دلشکستگی را برای مخاطب دارد.نمونه این موسیقی، در فایل dongi- 1 است. یا از تار زدن که حالت کشیدگی و ریتم را همزمان دارد استفاده می کند. نمونه این موسیقی، در فایل dongi- 6 است.

وقتی این جور مواقع، صدای تلویزیون را ببندید، با آرامش روان بیشتری می توانید سریال را نگاه کرده و به اصطلاح جو گیر نخواهیم شد. ولی خب. استفاده از موزیک متن را به خوبی انجام داده و گاها نیز خیلی افراطی استفاده کرده اند. که سیاستشان اینگونه است و از دید ما، افراطی به حساب می آید.

بسیار زیبا تحلیل و بررسی کردید
اگر امکانش بود 40 تا تشکر میزدیم
احسنتم

يه قاعده كلي ما داريم،وآن اينكه هدف وسيله را توجيه نميكند،يعني براي هدف مقدس نميشود با وسيله غير مقدس رفت

اينو خوب ميشود در اين فيلم ديد،چون هدف ملكه مقدس است،وآن جلب محبت همسرش است،ولي با يه هدف غير مقدس ميرود به جلو ،حتي دروغ وقتل و...ولي جالبه هرچه قدر اين كار ها را ميكنه دورتر ميشود،انسان اگر يه اشتباهي بكند ،از همون اول بايد از اشتباهش توبه كرده وبرگردد،هرچقدر جلوتر برود،برگشتنش سختتر ميشود،گناه واشتباه مثل باتلاق است هرچقدر جلو تر بره بيشتر در گل فرو ميرود

ملكه امپراطور را دوست دارد، و واقعا هم دوست دارد،ولي از اول دروغ گقته وهي ميخواهد اين دروغ را بپوشاند،گناه بدتري را مرتكب ميشود،كه روزي اگر امپراطور بفهمد گناهانش نابخشودني تر ميشود،در حالي كه اگر همون اول توبه ميكرد پر مهر تر بود.

فلسفه توبه همين است كه انسان زود از گناهش برگردد تا به فاضلابي داخل نشود كه نتواند تمام عالم هم نجاتش بدهند. معاوية بن وهب گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام ميفرمود: چون بنده توبه نصوح كند خداوند او را دوست دارد، و در دنيا و آخرت بر او پرده پوشى كند، من عرض كردم: چگونه بر او پرده پوشى كند؟ فرمود: هر چه از گناهان كه دو فرشته موكل بر او برايش نوشته‏اند از يادشان ببرد و بجوارح (و اعضاى بدن) او وحى فرمايد: كه گناهان او را پنهان كنيد، و به قطعه‏هاى زمين (كه در آنجاها گناه كرده) وحى فرمايد: كه پنهان دار آنچه گناهان كه بر روى تو كرده است، پس ديدار كند خدا را هنگام ملاقات او و چيزى كه بضرر او بر گناهانش گواهى دهد نيست.

مُعَاوِيَةَ بْنِ وَهْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام: يَقُولُ‏ إِذَا تَابَ الْعَبْدُ تَوْبَةً نَصُوحاً أَحَبَّهُ اللَّهُ‏ فَسَتَرَ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ فَقُلْتُ وَ كَيْفَ يَسْتُرُ عَلَيْهِ قَالَ يُنْسِي مَلَكَيْهِ مَا كَتَبَا عَلَيْهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَ يُوحِي إِلَى جَوَارِحِهِ اكْتُمِي عَلَيْهِ ذُنُوبَهُ وَ يُوحِي إِلَى بِقَاعِ الْأَرْضِ اكْتُمِي مَا كَانَ يَعْمَلُ عَلَيْكِ مِنَ الذُّنُوبِ فَيَلْقَى اللَّهَ حِينَ يَلْقَاهُ وَ لَيْسَ شَيْ‏ءٌ يَشْهَدُ عَلَيْهِ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الذُّنُوبِ.الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 431

سریال هنوز در حال پخش است. تحلیل ها تمام شد؟ نکات خوبی را بزرگواران می فرمودید. بفرمایید استفاده می کنیم.

نکته ی جالبی در این قسمتی که اخیرا پخش شد بود. اینکه ملکه فعلی دربار که همان بانوجانگ می شود، در برخورد با امپراطور، کاملا از حالت احساسی و محبتی که در اوایل داشت بیرون آمده بود. چرا این حالت برای او پیش آمده بود و آیا این اشکال و آسیب ایجاد شده، در آن مرحله قابل رفع بوده است یا خیر؟

یکی از نکات جالبی که کارگردان های حرفه ای، در فیلم ها و سریال های خود استفاده می کنند و عموما در صحنه های عالی(چه از لحاظ معرفتی و معنوی و چه از لحاظ جنسی و ....) به چشم می خورد، این است که از قدرت خیال مخاطب استفاده کنند.

به این صورت که صحنه ای را تا مرحله ی شروع نکته ای نشان داده و بقیه صحنه را نشان نمی دهند ... این مسئله در این قسمت از سریال دونگ یی اعمال شده بود و مسلم است که چنین مقدمه ای، مناسب تلویزیون نیست. و به اصطلاح سانسور شده و رد می شود. اما متاسافانه مسئولین امر سانسور سریال، به این نکته توجه نداشته و با سانسور فقط قسمتی از آن، مسئله را بدتر کردند. باید کل این مقدمه را نشان نمی دادند. و آن جایی که باران شروع به باریدن گرفت و همه از میز غذاخوری بلند شدند، صحنه را تمام کرده و به مرحله بعد می رفتند.

اما نشان دادند که امپراطور و دونگ یی در اتاقی تنها نشسته اند و با آن حالت های اضطراب و تپش قلب امپراطور و حرف ها و حرکات آن دو مانند اینکه هی لباس هایشان را صاف می کنند و هی امپراطور یقه لباسش را کیپ می کند و ... این ها همه مقدمه ورود به صحنه ای را برای ذهن مخاطب در پی دارد. مخاطب، ذهنش به همین جا متوقف نمی شود و چیزهای دیگری را نیز تصور خواهد کرد.

انتقاد :

به هر حال، از نشان دادن تکه هایی از این قسمت که چیز خاص و مهمی هم نبود و عدم سانسور مقدمه ای که چندان ضروری هم نبود و به داستان سریال آسیبی نمی رساند، انتقاد به سانسورگران فیلم داریم. چون، با همان نشان دادن تکه ای از آن مقدمه، قدرت خیالپردازی مخاطب را افزایش دادند در حالی که با حذف آن، خیال و تصور خاصی هم به ذهن هیچکس نمی آمد.

دقت کنید در جاهای مختلف سریال نیز، همین مسئله دیده می شود. زمانی که دونگ یی به دیدن ملکه می رود، نشان نمی دهد که در ذهن دونگ یی چه می گذرد فقط صحنه بسته صورت آن را که از قصر ملکه خارج شده نشان می دهد. همین حالت در مورد خود ملکه است زمانی که از قصر امپراطور بیرون می آید. و زمانی که امپراطور به دونگ یی فکر می کند و الی ماشاالله صحنه های مختلفی که با سکوت و مقدمه چینی بیان می کنند تا ذهن مخاطب، با جولانی که دارد، مفهومی که دوست دارد را گمان کند و همین مسئله است که هیجان فیلم را بالا می برد که آیا این تصور من ، درست بوده یا نه؟ و ...